Trappistenroute
Via Miranda Spanjers kwam al een hele tijd geleden het bericht dat een Trappistenroute bestond. Nou, de ogen van mijn twee goede vrienden Anton en Hans begonnen al te glimmen bij het idee alleen al om die eens te gaan lopen. Gisteren was het zover en hoewel ik het plan had mee te lopen, moest ik helaas afzeggen. De Grote Peelroute van ca. 5,4 km leg ik, met wat rustpauzes natuurlijk, nog redelijk af, maar dit was toch teveel gevraagd. Gelukkig kreeg ik wel een fotoverslag binnen van hen en daar heb ik wat karakteristieke beelden uitgezocht. De start en finish was bij de Abdij Koningshoeven en hoewel ik van te voren nog het idee had dat ze een genoeglijk dagje zouden doorbrengen in het proeflokaal en op het belendend terras bleek dit niet zo te zijn.
Met gezwinde pas begonnen Anton en Hans aan de wandeling, maar al heel snel volgde de eerste fotosessie bij de Trappistenbrug.
Hoewel beide mannen toch serieus moeten en ook kunnen worden genomen, slagen ze er toch ook altijd weer in om bijzondere situaties te vinden. Zo ook nu toen eerst Hans een kameel heel vriendschappelijk trachtte te benaderen, terwijl Anton een alternatief stukje van de tocht vond.
Even logisch is het dat ze ook bijzondere dingen op hun wandelingen te zien krijgen. Ditmaal was het een wel heel bijzondere koe die de aandacht trok, maar ook het gelaat van Johannes de Doper in het plaveisel mag gerust onder die bijzondere vondsten worden geschaard.
Misschien wel speciaal voor dit weblog maakten ze ook opnamen van de Engelina op het Wilhelminakanaal. Het schip is één van mijn favorieten en is al een tijdje niet door de sluis gekomen. Engelina uit het Friese Lioessens. Eerst Anton en daarna Hans gingen met het schip op de foto.
Gezien de laatste foto is het maar goed dat een chauffeur/chauffeuse was ingeschakeld om de mannen weg te brengen en weer op te halen, want het proeven van Abdijbier of een Trappistje zakt na zo’n wandeling al snel naar de benen. Ik heb geen idee hoe lang ze op het terras hebben gezeten en hoeveel ze hebben geproefd, maar het was m.i. verdiend!
Meer over deze wandeltocht en alle foto’s ervan zijn te zien op hun eigen weblog van "Andel wandelt".
Hans de Weerd says:
12 juli 2009 at 18:27Naar de plaats van bestemming gebracht worden door een vakbekwame chauffeur en een charmante reisleidster gebeurd je niet elke dag, maar vandaag is ons deze weelde overkomen.
Iets over zeven dus de taxi voor de deur voor een reisje Berkel-Enschot.
Kwart voor acht werden we bij de Abdij Koningshoeven afgeleverd, waar juist de vlaggen in top werden gehesen. Direct daarna zijn we van start gegaan voor de tocht. Een tocht die niet altijd even makkelijk bleek en waarbij we een paar keer op het verkeerde pad kwamen. Maar nuchter nadenken en soms een eindje teruglopen bracht de oplossing. Ook hebben we ons een keer vastgelopen in een moeras van brandnetels, wilgen, varens en prikkeldraad. Anton moest nog een keer operatief geholpen worden omdat bij met zijn broek stevig in het prikkeldraad vast was komen te zitten.
Verder hebben we diverse beekjes overgestoken; de Nieuwe Ley, de Voorste Stroom, de Reusel en het Spruitenstroompje. (glim)Lachen was het bij dat laatste stroompje toen een aantal kano’s het bruggetje waarover wij liepen moesten passeren; twee deden het redelijk, een was zo slim er onderdoor te varen en dat lukte nauwelijks en de laatste met 4 personen aan boord leed nog voor de brug schipbreuk en hadden dus een nat pak.
Ook hebben we een stuk langs het Wilhelminakanaal gelopen, waar we het motorschip Engelina tegen kwamen. In Moergestel kregen we nog een klein buitje regen, uitgerekend toen we onder de luifel aan de koffie zaten. Bijzonder was ook de ontmoeting met een makke kameel die vlakbij een boom van bladgoud in een wei lag te rusten. Een hoogtepunt was wederom na 25 kilometer wandelen de finish bij de Abdij, waar als enige plaats in Nederland trappistenbier gebrouwen wordt. Om dat we deze week al in onze “stamkroeg†al een Dubbel en een Tripel op hadden viel de keuze bij de Abdij ditmaal op een La Trappe Quadrupel (2×5%),die we ons in het zonnetje uitstekend lieten smaken.
Intussen onze taxi bestelt die keurig op de afgesproken tijd arriveerde en ons weer veilig en wel thuis afzette. Chapeau daarvoor.
Volgende week zaterdag staat er een heel andere en langere tocht op het programma en gaan we De Vijfherenlanden gaan bezoeken.